Prawie osiem godzin trwała akcja ratownicza i zamknięcie drogi z Kobylnicy do Wierzonki po  tym jak tydzień temu, w poniedziałek  doszło tam zderzenia samochodu osobowego z karetką pogotowia. W wyniku wypadku dwie osoby z obrażeniami ciała przewieziono do szpitala.

W poniedziałek, 25 września na odcinku drogi z Kobylnicy do Wierzonki doszło do bardzo groźnego wypadku – zderzenia samochodu osobowego z karetką transportową. – Po przybyciu na miejsce kobylniccy strażacy zastali dwa poważnie rozbite samochody. Po zderzeniu z karetką samochód osobowy wypadł z drogi do pobliskiego rowu; z kolei ambulans zablokował całkowicie drogę – relacjonował Tomasz Tomaszewski, naczelnik kobylnickich strażaków, którzy zjawili się – niemal błyskawicznie – na miejscu wypadku. Pojazdami – jak szybko ustalono – podróżowali tylko kierowcy. Obaj potrzebowali jednak pomocy medycznej.  – Obydwie  poszkodowane osoby z obrażeniami ciała zostały przetransportowane do poznańskiego szpitala – dodaje Tomaszewski. W wyniku wypadku droga z Kobylnicy do Wierzonki została całkowicie zablokowana i wyłączona z ruchu na wiele godzin. Na miejscu zdarzenia pracowali policjanci z Sekcji Ruchu Drogowego i policyjni technicy, którzy prowadzili czynności dochodzeniowe i wykonywali dokumentację zdarzenia. – W tym czasie strażacy oświetlali miejsce wypadku, bo czynności trwały do późnych godzin nocnych – dodaje szef kobylnickich strażaków. W sumie działania ratownicze trwały ponad osiem godzin i zakończyły się po północy.  Przez cały ten czas droga z Kobylnicy do Wierzonki była zamknięta.   Trwa wyjaśnianie przyczyn poniedziałkowego wypadku.

Kwestia uciążliwości lotów organizowanych z lotniska na Ligowcu była przedmiotem ubiegłotygodniowej debaty w Ośrodku Kultury między mieszkańcami, władzami miasta i przedstawicielami Aeroklubu Poznańskiego oraz grupy akrobacyjnej „Żelazny”. Strony wymieniły się argumentami w tej sprawie, ale porozumienia nie osiągnięto.

Tegoroczne lato mocno dało się we znaki mieszkańcom gminy. A wszystko za sprawą większej niż zwykle intensywności lotów z lotniska na Ligowcu i związanego z nimi hałasu, na który – szczególnie w weekendy – narzekali nie tylko ci mieszkający w sąsiedztwie siedziby Aeroklubu Poznańskiego. Ale głównie mieszkańcy tej okolicy zwracali w międzyczasie uwagę na kwestie bezpieczeństwa związane z działalnością lotników, informując że samoloty latają nie tylko częściej niż zwykle, ale również zbyt nisko i nad prywatnymi domostwami. W sierpniu, o czym już informowaliśmy, pismo w tej sprawie do Aeroklubu Poznańskiego wystosował Urząd Miasta i Gminy, w wątpliwość poddając to, czy loty odbywają się zgodnie z przepisami prawa. Lotnicy w odpowiedzi zaapelowali do burmistrza o zorganizowanie spotkania, na którym mogliby odpowiedzieć na wszystkie pytania mieszkańców dotyczące prowadzonej na Ligowcu działalności. To odbyło się w ubiegłą środę w Ośrodku Kultury i jak można było się spodziewać – było bardzo burzliwe.
Wina panów w czerwonych samolotach
A spore emocje wzbudziły wspomniane odległości, w jakich samolotowe akrobacje odbywają się od prywatnych posesji. Zgromadzeni mieszkańcy – w sporej części z Gruszczyna – próbowali dowiedzieć się, jak tę sprawę regulują przepisy: – Lotnisko i loty z tego obiektu nigdy mi nie przeszkadzały. Do czasu gdy pojawiło się kilku panów, którzy czerwonymi samolocikami zaczęli robić hałas i stwarzać niebezpieczeństwo, bo jeżeli widzę nad swoim domem samolot przelatujący na wysokości 50m to uważam to za zagrożenie – denerwował się jeden z mieszkańców. Pojawiające się w tej sprawie zarzuty odpierał Piotr Haberland, dyrektor Aeroklubu Poznańskiego i jednocześnie lewoskrzydłowy „Żelaznego”. I jak przekonywał, wszystko odbywa się zgodnie z przepisami: – Mamy pełną świadomość, że jesteśmy cały czas obserwowani: przez państwa, ale również przez Urząd Lotnictwa Cywilnego, który jest organem nadzorczym w stosunku do nas. W tym roku mieliśmy w Aeroklubie kilkanaście kontroli audytowych, w związku z tym w żadnym wypadku nie jesteśmy zainteresowani tym, żeby robić coś poza przepisami – mówił szef lotników. – Od wielu lat bierzemy udział w rozmaitych spotkaniach, otrzymujemy różne pisma i nikt do tej pory nam nie udowodnił, że robimy coś niezgodnie z prawem. Zarządzający lotniskiem ma prawo wyznaczyć strefę akrobacyjną nad lotniskiem i my taką strefę mamy wyznaczoną i z niej korzystamy – podkreślił, powołując się na stosowne przepisy. Zezwalają one na loty akrobacyjne w odległości 1 km od granicy lotniska. – Możecie mówić, że robię coś wbrew przepisom, a ja robię to od 20 lat i uważam, że robię to w zgodzie z prawem. Oczywiście możecie próbować mi udowodnić, że się mylę – dodał dyrektor Aeroklubu.

Aeroklub: latają też inni
Jak jednak wskazywali biorący udział w dyskusji mieszkańcy, ewentualne przekroczenie przepisów ciężko lotnikom udowodnić, bo o każdej przeprowadzonej kontroli Aeroklub jest powiadamiany wcześniej. Jednocześnie okazało się, że trudno jest ustalić również to, na jakiej wysokości samoloty mogą latać nad zabudowaniami: – W różnych miejscach i w różnych sytuacjach obowiązują różne wysokości, więc jednoznaczna odpowiedź na tego typu pytania jest niemożliwa. Jeżeli jednak dom stoi przy lotnisku to nad tym domem rzeczywiście mogę mieć 50m, czy nawet 30m – przekonywał P. Haberland. Ale jak deklarowali mieszkańcy, loty z Ligowca są nagrywane na bieżąco, a zebrany w ten sposób materiał zostanie wysłany do odpowiednich instytucji. W trakcie dyskusji poruszono też kwestie związane z wypadkami lotniczymi z udziałem pilotów „Żelaznego” (od początku działalności grupy zginęło łącznie 4 jej członków w 2 wypadkach lotniczych), swarzędzanie wnioskowali też o opracowanie i upublicznienie przez Aeroklub Poznański harmonogramu lotów, tak by było wiadomo w jakich dniach i jakich godzinach można spodziewać się hałasu. Ale i tutaj o kompromis było trudno: – Aeroklub Poznański to nie tylko grupa „Żelazny”, do której należą raptem dwa samoloty treningowe. Na terenie obiektu swoją działalność prowadzi także kilkanaście innych podmiotów z różnych regionów kraju, które również korzystają z czerwonych samolotów. A ja nie mogę narzucać innym pilotom tego, kiedy i jak mają latać – rozkładał ręce dyrektor Aeroklubu Poznańskiego.

Burmistrz: niczego nie obiecywałem
Szef lotników podkreślił też, że Swarzędz nie miałby problemu z Aeroklubem Poznańskim, gdyby obecny burmistrz spełnił obietnicę złożoną pilotom przez burmistrz Annę Tomicką. Była gospodyni miasta kilka lat temu zgodziła się przekształcić teren Ligowca pod aktywizację gospodarczą. Umożliwiłoby to Aeroklubowi przeniesienie się na lotnisko w Kąkolewie, którego właścicielem jest od tego roku i wybudowanie tam potrzebnej infrastruktury. Na takie rozwiązanie nie ma – i wszystko wskazuje na to, że nie będzie – zgody obecnych władz miasta, bo jak wyjaśnił burmistrz Marian Szkudlarek, strefa przemysłowa w tym miejscu byłaby o wiele bardziej uciążliwa dla gminy i jej mieszkańców niż jakakolwiek inna działalność: – Wasza propozycja polega tylko na „pan nam przekształć, pan sobie potem wybuduj, a my bierzemy 30 milionów i nas nie ma”. To wy jako Aeroklub złożyliście wniosek o przekształcenie tego terenu pod aktywizację gospodarczą, zatem dobrze wiecie czego chcecie. Dla tych pieniędzy, które macie przed oczyma zrobicie wszystko. Ale to my wówczas zostajemy z problemem. Ja państwu nic nie obiecałem, ponieważ reprezentuję interes gminy, a interes gminy jest taki, żeby teren ten nie był uciążliwy dla mieszkańców, a miasto nie ponosiło kosztów związanych z budową infrastruktury drogowej, która miałaby obsługiwać działalność gospodarczą w tym miejscu – podkreślił gospodarz Swarzędza, apelując jednocześnie do lotników o zachowywanie bezpiecznych wysokości podczas akrobacji. Jak poinformowano w trakcie dyskusji, jedyną możliwą do przyjęcia dla miasta formą przekształcenia terenu Ligowca jest zabudowa mieszkaniowa. Przypomnijmy też, że Swarzędz jest w sporze sądowym z Aeroklubem Poznańskim, a sprawa dotyczy podatku od nieruchomości. Zdaniem Urzędu Miasta i Gminy Aeroklub powinien uiszczać na rzecz Swarzędza opłaty z tego tytułu, Aeroklub z kolei uważa, że nie musi – i nie musiał w ostatnich latach – tego robić. Do tematu z pewnością będziemy jeszcze wracać.

Fot. W środowym spotkaniu wzięli udział m.in. mieszkańcy Gruszczyna, którzy przekonywali, że samoloty akrobacyjne startujące z Ligowca latają zbyt nisko i nad zabudowaniami mieszkalnymi.

– Interes gminy jest taki, żeby teren ten nie był uciążliwy dla mieszkańców, a miasto nie ponosiło kosztów związanych z budową infrastruktury drogowej, która miałaby obsługiwać działalność gospodarczą w tym miejscu – podkreślił w trakcie spotkania burmistrz Marian Szkudlarek, tłumacząc dlaczego miasto nie chce zgodzić się na wniosek Aeroklubu Poznańskiego i przekształcić terenu Ligowca pod aktywizację gospodarczą.

Miasto opracowuje koncepcję przebudowy tunelu pod torami na stacji kolejowej. W ramach tej inwestycji w tym miejscu miałyby się pojawić porządne podjazdy dla wózków i rowerów, których brak swarzędzanie odczuwają od wielu lat.

Swarzędzka stacja kolejowa była modernizowana jako część rozbudowy poznańskiego węzła komunikacyjnego w 2007 r. W ramach tej inwestycji pojawiły się nowe wiaty na peronach, wyremontowane zostały tory, wymieniono także instalacje kolejowe. Wówczas też – w związku z likwidacją przejazdu kolejowego przy ul. Kórnickiej – wybudowano podziemne przejście pod torami, by umożliwić zarówno podróżnym, jak i swarzędzanom swobodne poruszanie się zarówno po samej stacji kolejowej, jak i między północną a południową częścią miasta. Od tego czasu mija już jednak 10 lat, a mieszkańcy gminy nadal nie odczuwają efektów tej proeuropejskiej inwestycji. A wszystko – jak już wielokrotnie informowaliśmy – za sprawą braku podjazdów dla rowerów i wózków dziecięcych na schodach przy tunelu pod torami. I chociaż z czasem pojawiły się na nich rynny mające umożliwić sprowadzenie przynajmniej jednośladu, to są one niefunkcjonalne, bo znajdują się zbyt blisko ściany, co skutecznie utrudnia podróżnym skorzystanie z tego udogodnienia. Miasto, mimo że właścicielem tego terenu jest kolej, zobowiązało się w międzyczasie do samodzielnego sfinansowania i zmodernizowania istniejących rynien, tak by odsunąć je od ściany na odległość jednego metra, co umożliwiłoby podróżnym ich pełne wykorzystywanie, wniosek ten kolej jednak odrzuciła, stwierdzając, że zjazdy obsługują rowerzystów wystarczająco sprawnie, a osoby z wózkami mogą korzystać z wind znajdujących się po obu stronach tunelu. Ale i z nimi jest kłopot, bo – jak od lat donoszą swarzędzanie – są bardzo awaryjne, co sprawia, że wielu mieszkańców woli zrezygnować z tego udogodnienia. Pod koniec ubiegłego roku pojawiły się jednak dobre wieści w tej sprawie. Miasto poinformowało wówczas, że – w porozumieniu z koleją – samodzielnie opracuje koncepcję i projekt przebudowy przejścia podziemnego na stacji kolejowej i będzie współfinansowało całą inwestycję. Z kolei podczas ostatniej sesji Rady Miejskiej burmistrz Marian Szkudlarek ogłosił, że dokumentacja związana z całym przedsięwzięciem znajduje się na bardzo zaawansowanym etapie: – Jest to trudna inwestycja, dysponujemy już jednak uzgodnieniami z koleją dotyczącymi tunelu przy dworcu. Tam już pochylnie się zmieszczą – poinformował gospodarz Swarzędza, powołując się na założenia opracowywanej przez miasto koncepcji przebudowy tunelu. W jej ramach przejścia między stacjami miałyby zostać odpowiednio wyprofilowane, uzbrojone w porządne podjazdy – po dwa od strony ul. Łąkowej oraz ul. Dworcowej – oraz zadaszone. – Obecnie jesteśmy na etapie przygotowywania koncepcji wraz z pozwoleniami, następnie będzie wykonywany projekt budowlany dla tej inwestycji – zapowiedział szef Urzędu Miasta i Gminy. Miasto planuje by całe przedsięwzięcie zostało zrealizowane w ramach tzw. ułatwienia dostępu do infrastruktury kolejowej, dlatego koncepcja przebudowy podziemnego przejścia pod torami przygotowywana i uzgadniana jest równolegle z innymi projektami dla tej okolicy: budową parkingu przy ul. Łąkowej, która ma zostać zrealizowana w połowie przyszłego roku, czy – to już za kilka lat – budową tunelu w ul. Tabaki. Na razie nie wiadomo ile pieniędzy z miejskiej skarbonki pochłonie ta inwestycja. Niewykluczone jednak, że zostanie ona wpisana do przyszłorocznego budżetu miasta. Wówczas też – w drugiej połowie roku – będzie mogła się rozpocząć przebudowa przejścia. Najprawdopodobniej będzie ona współfinansowana przez właściciela terenu – PKP Polskie Linie Kolejowe.

W połowie września rozpocznie się demontaż wysłużonej kładki przy ul. Kórnickiej. Ratusz zapowiada utrudnienia w ruchu w tej części drogi krajowej, bo na czas rozbiórki jezdnia zostanie zwężona.

Od wielu lat stan techniczny kładki dla pieszych biegnącej nad drogą krajową jest katastrofalny. I chociaż ciąg komunikacyjny nie należy do szczególnie uczęszczanych, to jednak dziennie korzysta z niego przynajmniej kilkadziesiąt osób. W ubiegłym roku zapadła decyzja o wzniesieniu w tym miejscu nowej konstrukcji – nie tylko ze schodami, ale również z przestronnymi windami dla rowerów i wózków, natomiast w ubiegłym miesiącu miasto rozstrzygnęło przetarg na wykonawcę tej inwestycji. Wygrała go firma Strabag z Pruszkowa, która podjęła się wybudowania nowej kładki za ok. 4,3 mln zł. W połowie września – jak podczas ubiegłotygodniowej sesji Rady Miejskiej poinformował burmistrz Marian Szkudlarek – rozpocznie się rozbiórka istniejącego obiektu: – Podpisaliśmy już umowę z wykonawcą, firma wystąpiła też do Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad o zajęcie pasa drogowego. Na jezdni zatem będą występowały zwężenia. Kierowcy będą musieli znaleźć sobie alternatywne trasy, ci którzy nie muszą jechać do skrzyżowania z ul. Polną powinni zjechać z drogi krajowej wcześniej – zaapelował gospodarz miasta.

… a tak ma wyglądać w przyszłym roku. Zardzewiałą konstrukcję zastąpi jednoprzęsłowy obiekt z podporami żelbetowymi, pełniącymi jednocześnie funkcje obudowy częściowo przeszklonych szybów windowych.

Prace demontażowe mają potrwać do końca roku, w przyszłym z kolei rozpocznie się instalowanie nowej konstrukcji: – Myślę, że w maju będziemy mogli korzystać z nowej kładki – dodał burmistrz, zapowiadając także, że na nowej kładce nie pojawią się podjazdy np. dla jednośladów: – Kąty nachylenia są takie, że chcąc wybudować podjazdy musielibyśmy zająć pół ulicy Kórnickiej i wjazd do przedszkola. Dlatego w projekcie znalazły się duże windy, przystosowane do przewozu rowerów i wózków, a inwestycja za zgodą Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad będzie realizowana w pasie drogowym drogi krajowej. Uważam jednak, że rozwiązania techniczne, które zostały przyjęte zadowolą mieszkańców i należy poczekać do jej wykonania – podkreślił M. Szkudlarek. W ramach całego przedsięwzięcia, przypomnijmy, zardzewiałą konstrukcję zastąpi jednoprzęsłowy obiekt z podporami żelbetowymi, pełniącymi jednocześnie funkcje obudowy częściowo przeszklonych szybów windowych. Tuż obok nich planuje się wybudowanie żelbetowych schodów dla pieszych. Kładka zostanie natomiast utrzymana w szarej kolorystyce i „ocieplona” elementami drewnianymi, co ma nawiązywać do tradycji przemysłowej miasta. Cała konstrukcja zostanie też odpowiednio oświetlona – oprawy oświetleniowe osadzone zostaną w pochwycie balustrady, dodatkowe punkty świetlne pojawią się również u podstawy szybów windowych i w bliskiej odległości od pomostu nad samą krajówką. Na jego wybudowanie wykonawca ma 230 dni, licząc od momentu rozpoczęcia prac demontażowych.